Лотин Америкаси адабиётининг энг нуфузли вакилларидан бири, Мексика маданияти ва тарихини дунёга танитган ёзувчи Карлос Фуэнтеснинг ҳаёти худди саргузашт романга ўхшайди. 1928 йилда Панамада, дипломат оиласида туғилган Карлос болалигини турли мамлакатларда — АҚШ, Чили, Аргентина ва Бразилияда ўтказди. Бу кўчманчи ҳаёт унга ўз ватанига четдан назар ташлаш ва «мексикалик бўлиш нима дегани?» деган саволга чуқур жавоб излаш имконини берди. У Габриэль Гарсиа Маркес ва Марио Варгас Льоса билан бир қаторда Лотин Америкаси адабий бумининг асосий устунларидан бири ҳисобланади. Фуэнтес нафақат ёзувчи, балки фаол дипломат сифатида ҳам танилган бўлиб, узоқ йиллар давомида Мексиканинг Франциядаги элчиси вазифасида ишлаган. Унинг ижодидаги энг чўққи асар — бу «Артемио Крузнинг ўлими» романидир. Унда ўлим тўшагида ётган собиқ инқилобчи, эндиликда эса бадавлат ва қудратли магнатга айланган Артемио Крузнинг ҳаёти орқали Мексика инқилобининг инқирози, идеалларнинг сотилиши ва ҳокимиятнинг инсонни қанчалик ўзгартириб юбориши маҳорат билан тасвирланган. Ёзувчининг яна бир машҳур асари «Аура» қиссаси эса китобхонни сирли ва мистик дунёга етаклайди. Унда тарих, хотира ва абадий ёшлик мавзулари готика услубида ёритилган. 2012 йилда вафот этган Карлос Фуэнтес ўз асарлари орқали Мексиканинг ўтмиши, бугуни ва келажаги ҳақида тинимсиз баҳс юритган, ўз халқининг виждонига айланган ижодкор эди.
