Жаҳон адабиётида инсонларга Уильям Сароянчалик меҳр ва ишонч билан қараган ёзувчилар жуда кам топилади. 1908 йилда АҚШнинг Калифорния штатида, арман муҳожирлари оиласида туғилган Сароян икки маданият — Америка прагматизми ва Шарқ донишмандлигини ўзида мужассам этган эди. Унинг болалиги қийинчиликда, етимхонада ўтган бўлса-да, у дунёга нисбатан гина-кудурат сақламади. Аксинча, у ўзининг машҳур «Менинг исмим Арам» ва «Инсон комедияси» каби асарларида оддий одамларнинг, камбағал муҳожирларнинг кичик қувончларини ва катта қалбларини мадҳ этди. Унинг қаҳрамонлари ҳар қандай оғир вазиятда ҳам инсонийликни йўқотмайдиган, ҳаётни борича севадиган кишилардир. Сароян ўзига хос қайсар ва мустақил феъл-атворга эга инсон эди. 1940 йилда унинг «Ҳаётингнинг айни палласида» (The Time of Your Life) пьесаси учун нуфузли Пулитцер мукофоти берилганда, у мукофотни олишдан бош тортган биринчи ёзувчи бўлди. У ўзининг бу қилиғини «Тижорат санъатни баҳоламаслиги керак» дея изоҳлаган эди. У жуда тез ёзарди ва ёзиш жараёнини нафас олишдек табиий ҳол деб биларди. 1981 йилда вафот этган ёзувчининг васиятига кўра, унинг кули иккига бўлиниб, ярми ўзи туғилиб ўсган Фреснога, ярми эса тарихий ватани Арманистонга дафн этилган. Бу билан у ўзининг икки ватани ўртасидаги абадий кўприкка айланди.
