Американинг жанубий штатлари руҳиятини ва тарихини дунёга танитган буюк ёзувчи Уильям Фолкнер 1897 йилда Миссисипи штатида дунёга келган. У адабиётда ўзига хос инқилоб қилди: у харитада мавжуд бўлмаган, лекин адабиётда абадий яшайдиган «Йокнапатафа» округини яратди. Унинг деярли барча машҳур асарлари воқеалари айнан шу тўқима жойда содир бўлади. Фолкнер бу кичик ерни шундай батафсил тасвирлаганки, ўқувчи у ердаги ҳар бир оилани, ҳар бир эски уйни ва ҳатто чанг босган йўлларни ҳам ўз кўзи билан кўргандек бўлади. У 1949 йилда Нобель мукофотини қабул қилиб олаётиб, «Ёзувчининг вазифаси инсоннинг бардош бериш ва енгиш қобилиятини мадҳ этишдир», деган эди. Фолкнерни ўқиш осон эмас, унинг услуби худди мураккаб лабиринтга ўхшайди. У «онг оқими» усулидан фойдаланиб, воқеаларни турли замонларда ва турли қаҳрамонлар нигоҳи орқали тасвирлайди. Унинг энг машҳур асари «Шовқин ва ғазаб» (The Sound and the Fury) бўлиб, унда Компсонлар оиласининг инқирози, эски қадриятларнинг емирилиши тўрт хил қаҳрамон, жумладан, ақли заиф Бенжи тилидан ҳикоя қилинади. Яна бир шоҳ асари «Мен ўлаётганимда» эса онасининг жасадини кўмиб келиш учун узоқ ва машаққатли йўлга чиққан оиланинг фожиали ва айни пайтда теша тегмаган саргузаштлари ҳақидадир. Қизиғи шундаки, Фолкнер узоқ вақт давомида китоблари орқали етарли даромад топа олмаган. Тирикчилик қилиш учун у Голливудда сценарий муаллифи бўлиб ишлаган ва машҳур детектив фильмлар учун матнлар ёзган. Унинг «Ўтмиш ҳеч қачон ўлмайди, у ҳатто ўтмиш ҳам эмас» деган ғояси унинг ижодий фалсафасини тўлиқ очиб беради: унинг қаҳрамонлари учун тарих ва аждодлар хотираси ҳамиша тирик ва бугунги кунга таъсир ўтказиб туради.
