Француз адабиётининг энг нафис ва донишманд вакилларидан бири Андре Моруа (асл исми Эмил Эрзог) инсон руҳиятининг моҳир билимдони сифатида танилган. Унинг ҳаёти ва ижоди худди ўзи ёзган ажойиб романларга ўхшайди. Биринчи жаҳон уруши даврида у инглиз армиясида таржимон ва алоқачи бўлиб хизмат қилди. Айнан шу даврдаги кузатувлари унга илк муваффақиятини — «Полковник Брамблнинг сукути» асарини олиб келди. Уруш даҳшатларини кўрган бўлса-да, у ўз асарларида инсонийликни, нозик юморни ва ҳаётга бўлган муҳаббатни сақлаб қола олди. Моруа жанр сифатида «бадиий биография»нинг устаси ҳисобланади. У Бальзак, Гюго, Байрон ва Флеминг каби буюкларнинг ҳаётини шунчаки қуруқ фактлар билан эмас, балки жонли, қизиқарли роман шаклида ёзиб берди. Унинг «Севги иқлими» романи эса эркак ва аёл муносабатлари, рашк ва муҳаббатнинг энг нозик қирраларини очиб берувчи дурдона асардир. Ёзувчи умрининг сўнгги йилларида ёзган «Номаълум аёлга мактублар» китоби орқали аёлларга бахтли яшаш сирларини, эркакларни тушуниш санъатини ўргатди. 1967 йилда вафот этган Андре Моруа бизга нафақат ажойиб китоблар, балки яшаш санъати ҳақидаги ўлмас ҳикматларни ҳам мерос қилиб қолдирди.
