Замонавий Хитой адабиётининг асосчиси ва «миллат виждони» деб эътироф этиладиган Лу Син (асл исми Чжоу Шурен) 1881 йилда дунёга келган. Унинг ёзувчиликка кириб келиш тарихи жуда таъсирли: ёшлигида у Японияда тиббиёт бўйича таълим оларди. Бир куни дарс пайтида экранда кўрсатилган суратда битта хитойлик қатл этилаётгани, бошқа хитойликлар эса бунга бефарқ томошабин бўлиб турганини кўриб қолади. Бу ҳолат унга шундай қаттиқ таъсир қиладики, у «Жисмоний касалликларни даволашдан кўра, миллатнинг мудроқ руҳини даволаш муҳимроқ» деган хулосага келиб, шифокорликни ташлайди ва қўлига қалам олади. Унинг «Тентак кундалиги» асари Хитойда биринчи бўлиб халқ тилида ёзилган ва феодал жамиятни «одамхўрлик тузуми» деб аёвсиз фош этган асардир. Ёзувчининг энг машҳур қиссаси «А-Q ҳақида ҳақиқий қисса» (А-Q — қаҳрамоннинг исми) бўлиб, унда ўзини алдаб яшовчи, калтак еб туриб ҳам «мен ғолибман» деб ўйлайдиган нодон ва иродасиз инсон образи яратилган. Лу Син ўз асарлари орқали халқини ғафлат уйқусидан уйғотишга, қолоқлик ва жаҳолатга қарши курашишга чорлади. У 1936 йилда вафот этган бўлса-да, унинг ўткир сатиралари бугунги кунда ҳам ўз кучини йўқотмаган.
