Юкланмоқда
Агата Кристидир. 1890 йилда Англияда туғилган бу аёлнинг ҳаёти унинг романлари каби кутилмаган бурилишларга бой. Агата ёшлигида мусиқачи бўлишни орзу қилган, аммо Биринчи жаҳон уруши унинг тақдирини ўзгартириб юборди. У госпиталда ҳамшира ва фармацевт бўлиб ишлади. Айнан шу ерда у заҳарлар ва кимёвий моддаларни чуқур ўрганди. Шу сабабли ҳам унинг кўплаб асарларида қурбонлар айнан заҳар ёрдамида «нариги дунё»га равона бўлишади ва бу жиноятлар тиббий жиҳатдан ўта аниқ тасвирланади. Агата Кристи адабиёт оламига иккита ўлмас қаҳрамонни совға қилди. Биринчиси — бельгиялик, калта бўйли, ўзининг машҳур мўйлови ва «кулранг ҳужайралари» билан фахрланадиган изқувар Эркюль Пуаро. Иккинчиси эса — ташқи кўринишидан содда, аммо ўта зийрак ва синчков кампир Мисс Марпл. Ёзувчи бу қаҳрамонлар орқали жиноятни очиш учун муштлашиш ёки қурол ишлатиш шарт эмаслигини, асосийси — мантиқ ва инсон психологиясини билиш эканлигини исботлаб берди. Унинг «Ўнта негр боласи» ва «Шарқий экспрессдаги қотиллик» асарлари детектив жанрининг энг чўққиси ҳисобланади. Ёзувчининг шахсий ҳаётида ҳам очилмаган сирлар бор эди. 1926 йилда у тўсатдан ғойиб бўлади ва бутун Англия полицияси уни 11 кун давомида қидиради. Кейинчалик у ўз машинасидан узоқроқда, хотирасини йўқотган ҳолда топилади, аммо ўша кунлари нималар бўлганини у ҳеч қачон айтиб бермаган. Агата Кристи кейинчалик археолог Макс Маллоуэнга турмушга чиқди ва у билан Яқин Шарқ бўйлаб кўплаб экспедицияларда бўлди. «Нил дарёсидаги ўлим» каби дурдоналар айнан шу саёҳатлар мевасидир. У 85 йил умр кўриб, 1976 йилда вафот этди, аммо унинг китоблари бугун ҳам ҳар дақиқада дунёнинг қайсидир бурчагида сотиб олинмоқда.
