Рауф Субҳон — таниқли ўзбек шоири, тарихчи ва маҳоратли таржимон. У 1958 йил 13 мартда Самарқанд вилоятининг Иштихон туманида таваллуд топган. Рауф Субҳоннинг маълумоти ва дунёқараши шаклланишида тарих илмининг ўрни катта: у 1985 йилда Тошкент давлат университетининг (ҳозирги Ўзбекистон Миллий университети) тарих факультетини тамомлаган. Шоирнинг ижодий мероси ўзининг серқирралиги билан ажралиб туради. У адабиёт оламига шоир сифатида кириб келиб, китобхонларга «Афсонанинг давоми» (1989) ва «Тадриж» (1993) каби шеърий тўпламларини тақдим этган. Шунингдек, унинг қаламига мансуб «Омон қайтган тулпорлар» (1995) номли достони ҳам адабий жамоатчиликда алоҳида эътироф этилган. Рауф Субҳон нафақат лирик шоир, балки халқ оғзаки ижоди дурдоналарини тарғиб қилувчи адиб ҳамдир. Унинг 2004-йилда нашр этилган «Алпомиш» достонининг насрий баёни ҳамда 2007-йилда чоп этилган «Саломатлик алифбоси» китоби муаллифнинг турли мавзуларда самарали ижод қилишидан далолат беради. Бундан ташқари, Рауф Субҳон таржима соҳасида ҳам ўзига хос маҳорат кўрсатиб келмоқда. У жаҳон адабиётининг сара намуналаридан бири А.Скопбиаленинг «Яша, шаввоз!» ҳамда С.Седовнинг «Гераклнинг ўн икки қаҳрамонлиги» номли қиссаларини ўзбек тилига маҳорат билан ўгириб, ўзбек китобхонларига тақдим этган.
